O Maruszynie
W latach trzydziestych XX wieku rozpoczęto w Maruszynie budowę kaplicy, celem skrócenia drogi na modlitwę. Kaplicę poświęcono 12 sierpnia 1934 roku. Miała ona być zaczątkiem budowy kościoła, ale wybuch II wojny światowej i okupacja hitlerowska oddaliły jego budowę. W czasie okupacji niemieckiej wielu mieszkańców Maruszyny ucierpiało, gdyż wywieziono na roboty do Niemiec około 20 osób, kilka osób zabrano do obozów koncentracyjnych. Gospodarzom Niemcy niejednokrotnie zabierali inwentarz. Po zakończeniu wojny wprowadzanie nowego ustroju w Polsce napotykało na opory, następowały aresztowania wielu działaczy. Mimo wielu przeszkód okres powojenny dla Maruszyny stał się okresem wytężonej pracy na rzecz rodziny i wsi. W okresie powojennym sołtysami wsi byli: Andrzej Rychtarczyk, Andrzej Mrożek, Franciszek Strama, Stanisław Strama i Stanisław Bartoszek. Aktualnie tę funkcję z wyboru pełni Jan Karkoszka.
Zwierzchność Gminna w Maruszynie posiadała oznaczenie herbowe, aż do II wojny światowej. W 1990 roku podjęto próby odnalezienia właściwych dokumentów i pieczęci w celu ustalenia wzoru herbu wsi Maruszyna. Według wypowiedzi starszych mieszkańców wsi miałaby to być koniczynka lub róża. Większość głosów wypowiadała się jednak za różą, dlatego też wydawany przez Szkołę w Maruszynie Dolnej miesięcznik „Spod Zoru” zawierał w swej winiecie różę. Próby poszukiwania pieczęci, która powinna, zdaniem Maruszynian, znajdować się u Jana Bartoszka – Spyrki również się nie powiodły. W 2001 roku, za pośrednictwem Jana Antoła z Bańskiej Niżnej, udało się uzyskać odciski pieczęci pochodzącej z końca XVIII w. wraz z opisem z Archiwum Tatrzańskiego w Zakopanem. Zgodnie z posiadanymi dokumentami, herbem wsi Maruszyna są więc „trzy lilie o długich łodygach z liśćmi i kwiatami, wyrastające z ziemi”.
ikony organizacji
